Nostalji Sokak

Annesinin ayakkabılarını giymiş

Bir evden başka bir eve koşturan

Küçük sevimli bir kız çoçuğu

Komşuya seslenmesi söylenmiş

Görevini yeri getiriyor işte

Ardından tak tuk sürten ayakkabı sesiyle

O ses kuş cıvıltısı gibi geliyor birden bana

Ve bu pek rastlayamadığımız görüntü  

Kış güneşinden daha çok ısıtıyor içimi

Sanki olmam gereken çağda yaşıyorum

Yürürken hangi sokağa saptıysam

Sonunda doğru yere ulaştım

Ah şimdi de o kadın belirdi sokakta

Zerrin Özer'e benzettiğim

Annemin eski bir arkadaşı

Adını hiç öğrenmedim

Hangi evde yaşadığını da bilmem

Oysa ki hemen arka mahallemizde

Yine de o Zerrin Özer havasıyla

Tam bir retroya bürüyor sokağı

Kendimi güvende hissettiriyor

Alışveriş torbaları var elinde

Zerrin Özer yavaşça eve gidiyor

Neredesin Neşe

Neşem benden izinsiz gezmeye gitmiş

Yolda da hayatın gerçeklerini görmüş

Bir iki hoşbeş etmişler kaldırım kenarında

İnanmam lafı sıkışmış bizimkinin dudağının kenarına

Hayatın gerçekleri de demiş inanırsın zamanla

Zaten çok dayanamazsın sen bu kafanla

Avlarım ben seni birazdan bir kapanla

Sonra neşem sokulmuş gerçeklerin yamacına

Gerçekler alet etmiş bunu amacına

Neşenin en renkli kısımlarını boyamış griye

Artık ondan eser kalmamış geriye

Ah demiş şimdi gerçek oldun sen de

Git göster kendini her yerde

Neşem de geldi bana mahcup bir şekilde

Bak dedi ne yaptım ben kendime

Dedim sen bu soruyu sordun mu hiç kendine

Gitti koşa koşa aynaya baktı şöyle

Eyvah dedi ben ne yapmışım böyle

Bir daha çıkmayacağım senin sözünden

Uzaklaşmayacağım kendi özümden

Dedim sen hep renkli kal

Şiir bitti hadi hoşçakal

*Yazarken neşelendim.
*Önemil Uyarı: Neşenizi yanınızdan ayırmayın!

Unutulan Mahalle Kokusu

Eskiden bir mahalle vardı

Komşuda pişer bize de düşerdi

Tabaklar hiç boş verilmezdi

Şimdi komşu neydi, kimdi

Bu mahalle çok değişti

Sözde şartlar iyileşti

Ama kentsel değil ki bu dönüşüm

Alabildiğine bireysel bir ölüşüm

Artık ahmetlerin büyük kızı da değildik

Şimdi neydik, kimdik

Bu mahalleyle biz de değiştik

Şapkadan Sihirbaz Çıkaran Tavşan

Şapkadan çıkamayan tavşan

Çantadan çıkmak istemiş

Sihirbaz bulamamış çantayı

Tavşan beklemekten sıkılmış

Hay aksi fermuar da sıkışmış

Tavşan kemirmiş dikişlerini çantanın

Sonra tutmuş yolunu şapkanın

Sihirbazsa başka numaraya geçmiş

Tavşan değil ateşler çıkarmış

Seyirci unutmuş hemen tavşanı

Tavşan yine de beklemiş sırayı

Seyirci çok alkışlamış sihirbazı

Sonra sihirbaz kovmuş tavşanı

Ne şapkaya ne de çantaya demiş

Tavşan çok üzülmüş ağlamış

Akşam olmuş eve gitmiş havuçsuz

Eşi bakmış ki bu tavşan suçsuz

Sihirbaza hemen dava açılmış

Sihirleri elinden alınmış

Tavşana demişler ne istersin

Sadece o sihirleri isterim demiş

Sihirleri alınca da gösteriye gitmiş

Şapkasını çıkarmış abra kadabra

Ah işte bizim sihirbaz da burada

2017de Neler Okudum?

2018 geldi. Ben de geldim şimdi. Kesin bir dönüş değil bu ama ara ara sizleri yoklamayı düşünmüyor da değilim. Paylaştıklarınızı, değerli yorumlarınızı ve ilk göz ağrım olan bu blogumu özlüyorum çünkü. İlk göz ağrısı diyorum evet. Yeni bir blog açtım da ben. Bir sene kadar önce. Orada daha aktifim. Yalan yok. Ama o blog sadece bana özel. Tam bir günlük yani. Öyle olmasını istedim. Rahatlamak için. Sadece dökmek için içimi. Ötesinden berisinden başka bir ses duymak istemedim. Kendi kendime takılıyorum ve memnunum. Ama burayı unutmamın sebebi o değil. Günlük hayatın telaşından içerik üretmeye vakit bulamamak diyelim o sebebe biz. Çünkü her ne kadar içimden geldiği gibi yazsam da biraz titizleniyorum. Yazdıklarımı okumak için vakit ayıran sizlere layık olabilme kaygısı işte. Az veya çok okuyucusu olan herkesin böyle bir kaygısı olduğunu düşünüyorum. Yanlış mıyım? 

Çay Edebiyatı

Çay üzerine söylenmiş nice güzel söz var ve çay sayesinde söylenmiş niceleri. Edebiyatın hep çayla bir bağı olmuş yani. Şiirlere dökülmüş bazıları. Bazılarıysa duvarlara taşmış. Hep peşinden gitmiş edebiyatın. Kimi zaman çaktırmadan yaklaşmış kimi zamansa olayların başkahramanı olarak yer almış. Kendini kabul ettirmiş bir şekilde. Zaten samimi geliyormuş insana. O yüzden çok sevilmiş. Sevildikçe içilmiş. İçildikte çoğalmış samimiyet. Sonra işte çayyaşlar oluşmuş. Çayı çok sevenler derneği. Onlar birtakım sözler söylemiş. Çok güzel sözler. Çay üzerine. Afiyet olsun hadi.

Bloga Resimli Devamını Oku Butonu Nasıl Eklenir?

Evvet, bugün blog tasarımınız için oldukça faydalı bir içerik paylaşacağım. Herkese hitap etmesi açısından da elimden geldiğince sadeleştirerek yapacağım bunu. Daha önce de blog ipuçları etiketiyle paylaştığım sade anlatımlı bir gönderim vardı ve oldukça ilgi görmüştü. O yüzden ara sıra da olsa çeşitli ipuçlarıyla sizlere yardımcı olmayı düşünüyorum artık. 

Bugünkü konumuz şablonumuza resimli devamını oku butonu eklemek. Bu, görsel açıdan blogumuzu iyileştirebilecek basit bir ipucu sadece. Şöyle ki; klasik devamını oku yazısı yerine birkaç küçük değişiklikle resim ekleyeceğiz. Bunu blogumuza uyguladıktan sonra da atlama aralığını kullandığımız her gönderimizde bu devamını oku butonu çıkacak. 

müsait bi yerde

aşk karnını doyurmaz.

anca karnını guruldatıp,

toplum içinde eder seni rezil.

hiç bakmadın mı bu meretin yan etkilerine?

yazıyor arkasında küçük küçük harflerle.

ben de okumadım ama çok duydum.

günde üç öğün iştahsızlık yapar dediler.

ama acı biber yiyesin gelebilirmiş dikkat et.

aşk kalbini dağıtır.

apartmanlar diker önce her boş köşene.

sonra tüm odalarına saldırır.

eşyalarını yerlere saçar sebepsizce.

kapılarını da açık bırakır bile bile.

ara sıra üşümen bundandır işte.

Altını Çizdiklerim: KafkaOkur 17.Sayı

❝Bir defter al kendine. Küçük bir defter, cebe sığacak büyüklükte. Herkes yazar olmak zorunda değil ama herkes yazmak zorunda. Kin biriktirip yarına bugünün rezaletini aktarmak için değil. Bugünün gürültüsünden kaçmak için değil. Dünü aklına kazıyıp durmak için de değil. Devam ettiğini kendine göstermek için yaz. Devam edeceğini yaz o deftere. Çünkü ceylanlar, balıklar ve yırtılan tomurcuklar bu bilgiyle devam ettiriyor dünyayı. Onlardan geri kalma.

Yaz şimdi büyük harflerle. Devam!
Ağır ağır insan olacaksın.
Yazdıkça daha çok.

Önce bir defter al kendine.❞

Ünlü Benzeşmeleri

Son zamanlarda herkes birbirine benzer oldu. Ben ki insanları benzeştirmekte zorlanan biriydim, şimdilerdeyse ikizini bulmadığım insan kalmadı. Hey, ikizinizi mi bulmak istiyorsunuz? Evet, doğru yerdesiniz. İkizimi bulacağım da ne olacak demeyin. Siz bu insanlara ikiz değil de dublör gözüyle bakın. Belki de ileride ünlü olursunuz. Belli mi olur canım. Hayat bu sonuçta. Şey ücretler peşin bu arada. Pazarlık yapılır. Öğrenciye de indirim var. Müessesemiz klimalıdır, içkisizdir ve aile salonumuz bulunmaktadır. Gelin bir çayımızı için, tanış olalım.

Önce kendimle ilgili kısmı anlatayım size. Geçenlerde kardeşimin okuluyla geziye gitmiştim. Orada bir veli birden bire bana sen bir dizi oyuncusuna çok benziyorsun dedi. Aaa dedim kime benziyorum ki ben. Vallahi dedi kadın hangi dizi olduğunu şimdi hatırlayamıyorum ama bayağı benzettim. Eh be abla be meraktan öldürecek misin sen beni. Bir de tekrar tekrar dönüp gerçekten çok benziyorsun demez mi. Öğrenemeden döndüm eve. 

Black Mirror İlk Bölüm Analizi

Black mirror izlemeye başladım. Çünkü neden eksik kalsın ki. İlk bölüm fena değilmiş hem. İzlemeye devam edeceğim mutlaka. Verilmek istenen mesaj da iyi zaten. Teknolojinin bizi nasıl esir aldığı. Her bölüm farklı oyuncular farklı konu ama mesaj aynı olacakmış. İlk bölümde o mesajı aldım almasına da biraz boşluklar vardı sanki. Gözden kaçmayacak ama pek mühim de olmayan boşluklar. O yüzden bende ilk bölüm için kendi çapımda biraz analiz yapayım dedim. Elbette spoiler içeriyor olacak. İzlemeyenler ve izlemek isteyenler daha sonra şey yapsınlar. Sonra vay efendim tadı kaçtı niye böyle oldu falan demesinler. Hahaha.

İlk sezon ilk bölüm diğerlerine göre biraz farklıymış galiba. Mesela daha gerçekçiymiş. Zira black mirror distopik bilim kurgu hikayelerini anlatan bir dizi olarak tanıtılıyor. Bir de diğer bölümlerle ilgili bazı görsellere de denk gelince ben de bu düşünceye katıldım. İzlemeye devam ettikçe öyle olup olmadığını anlarım artık. Şimdi gelelim ilk bölümde işlenen olaya ve benim gereksiz yorumuma.

Hikaye: Papatya Adam

Çok karakteristik bi yüzün var dedi bana. O da ne demek şimdi dedim. İyi bir şey midir lan acaba diye de düşünüyorum bi yandan. Tabi ona lan demiyorum. Kibar olmaya çalışıyorum elimden geldiğince. Hatta oturdum masaya anlaşma yaptım kullandığım tüm o argo sözcüklerle. Pahalıya patladı bana. Ama belgin için değer be dedim. Yeter ki istesin her sözleşmenin altına atarım imzamı. Öyle bir kadın işte belgin. Sarhoş eder adamı. 

Sorduğum soruya verdiği ilk yanıt gülümsemek oldu belginin. Pek güleryüzlü bir kadındır o. İnsanı yüreğinden yakalar gülüşleri. Zamandır mekandır falan önemi kalmaz o an hiçbir şeyin. Hoop bilader ben kimim ya kıvamına gelirsin. Abartmıyorum iki gözüm önüme aksın ki. Siz bi tanısanız belgini anlarsınız ne demek istediğimi. Sahi ya oturalım mı bir akşam rakı masasına. Şarkıya türküye de gerek yok. Belgin güler biz içeriz. Ne dersiniz?

Otobüs Muhabbetleri

Bazen otobüste çok ilginç diyaloglara şahit oluyorum. Kulak kabartmadan da edemiyorum ilgimi çekince. Geçen gün de oldu bi tane. Arkamda iki kız oturuyor. Bi tanesi sevgilisinin dedikodusunu yapıyor öteki kıza. Dün sabah günaydın yazmış sevgilisi. Bir saat sonra da seni çok seviyorum yazmış. Neden durduk yere seni çok seviyorum demiş acaba bir şey mi varmış diye merak ediyor kız. Üst üste mesaj atmazmış öyle zaten. Niye bir saat sonra yazmış ki hem. Baya işkillendi kız.

Yeni Gezegenler

Nasa dünyaya benzeyen yedi yeni gezegen keşfetmiş. Üçü yaşanabilir bölgedeymiş. Vay canına. Google amca da doodle hazırlamış hemen. Öyle farkettim ben. Tıkladım ayrıntıları okudum şimdi. Pek heyecanlandırmadı beni. Bir yıldızın yörüngesindeymiş bu keşfettikleri gezegenler. Yıldız da güneş sistemine benzer yapıdaymış. Hmm. İşte gezegenlerden üçü de bu yıldıza yakınmış. Yani hayat bulunma ihtimali yüksekmiş. Diğer dördü biraz uzakmış bu yıldıza. Çekiniyorlar herhalde yıldız kardeşten. Ama onlarda da olabilirmiş hayat. Yakından incelenmeleri gerekiyormuş. Hatta belki bu yıldızın yörüngesinde daha başka gezegenler de olabilirmiş. Hey maşallah.

Mim - Mcdrgnblggr

Sevgili Mcdrgn şahane bir mim hazırlamış. Görünce kendi kendimi mimledim hemen. Bir de güzel mi güzel bir davetiye yapmış kendisi. Bayıldım! Sorular da tam benlik zaten. Başlıyorum derhal.

Altını Çizdiklerim: Kafa Dergisi Şubat Sayısı

“Yalnızlığın yaratıcı gücünü tanımayanlar, kendileriyle hiçbir zaman tanışamazlar.”

“Bütün kuşatmalara karşı silahsızlanıp ölümü göze alışım bir madalya gibi göğsümde duruyordu. Bütün ordularımı kendi ellerimle dağıtmıştım. Silahlarımı yılgın aşıklar mezarlığına bırakıp sırra kadem basmıştım. Beni anlamayanlar ordusu içinde tek anlayacak gibi durandın sen. Bütün teslimiyetim sadece bunaydı.”

Yok Böyle Kafa!

Öğrenciler ikiye ayrılır: Okulun ilk haftasını ekenler ve ekmeyenler. Ben tabii ki ekmeyenler grubunun başını çekiyorum halay çeker gibi. Sevimsiz bir pazar günü İzmir'e veda edip geliyorum Muğla'ya. Hep aynı yer, aynı senaryo, aynı oyuncular. Sevimsiz pazar, ben, pamukkale otobüsü ve valizim. Hayır bu bir sitem değil. Sadece zorunlu seyahatler içimi bunaltıyor. Zaten tatil kafasından okul kafasına da geçemedim henüz. Çünkü kafam öyle bir ağrıyordu ki değil okul dünya umurumda değildi. Yine de dünkü derse gittim ama fazla dayanamadan çıktım geldim eve. Biraz uyudum, kendime gelir gibi oldum. Gelemedim. Gece uyuyana kadar da kafamı terketmedi o lanet ağrı. Onun yüzünden bu sabahki dersimi de ekmek zorunda kaldım uykumu alabilmek için. Neyse ki iyiyim şimdi. Sadece kafalar arası bir geçiş krizi yaşıyorum o kadar.

Müze Yazılarım

İzmir'de ne yazık ki bir avuç kadar müze anca var. Ben de 2015 yazında birkaçını gezip sizler için derlemiştim. Kendim hazırladım diye demiyorum ama çok da eğlenceli olmuştu. Tabii o zamanlar bloggerda yeniydim. Pek gelip gidenim yoktu. Bende zaten öyle bir beklenti de yoktu. Yeniyim ya yol yordam bilmiyorum sadece yazıyorum. Baya vakit harcağımı hatırlıyorum o müze yazıları için. Özellikle fotoğraflar uğraştırmıştı beni. Ama çıkan sonuçtan gayet memnun kalmıştım. Tekrar müze gezileri yapıp fotoğraflar çekmek istiyorum. Sonra bunları güzel bir yayına dönüştürmek.... İlkbahar gelir gelmez bu işe el atacağım. Müze olmasa da çeşitli gezi yazıları yazmak istiyorum. I AM READY! COME ON SPRİNG!

Biraz Sohbet ve Blog Tanıtımı

Gece iyi uyuyamadım nedendir bilmiyorum. Sabah da erken kalkmak durumundaydım çünkü ders seçimim vardı. Seçmeli derslerin kontenjanı sınırlı olduğundan kapan alıyor gibi bir durum var ortada. Ben de hızlı davrandım haliyle. Bir tane üstten ders ile yaz stajını seçtim extra olarak. Belediyede yaparım diye düşünüyorum stajımı. Umarım güzel olur.

Tatil Kafası

Sanki yıllardır yazmıyormuşum gibi geldi şu an. Sevdiğim şeylerden biraz uzak kalınca hep öyle gelir zaten bana. Bir de iki haftadır tatildeyim hani ben. Bol bol yazmayı düşünüyordum. Anca keyfim geldi. Açıkçası pişman da değilim bu durumdan. Kitaplara ve spora adadım kendimi tatil başladığından beridir. Yarım kalan dizilerimi de ihmal etmiyorum. Bir yazmak gelmemişti içimden. O da an itibarıyla geldi. Hoşgeldi!