Kaç Kişi Online

Menü

Blog Pembe

Yukarı Çık

22 Eylül 2015 Salı

Uykuyu Beklerken


Gecenin bu karanlığı ve sessizliği üzerine yazılacak ne çok şey var değil mi? Bu yalnızlık ve yavaş yavaş demlenen hüzün... Kafamızda birbiriyle çarpışan onca düşünce... Gece etkisini daha çok hissettiriyor bunlar insana. Ah bi de uyku tutmazsa. Hayallerin biri bin para. Hayallerimiz birbiriyle yarışır adeta. Neler geçmez ki aklımızdan. Belki ünlü olmuşuzdur. Başarı, para, şöhret peşimizi bırakmaz. Belki de masallardaki prens/prenses gibi ermişizdir muradımıza. Bundan sonrası hep aşk, sevgi, mutluluk, huzur...

18 Eylül 2015 Cuma

Yeniden İzmir


Muğla'ya gideli 2 hafta olmuş. Bana 2 gün gibi geldi sanki. Orda zaman bir değişik akıyor. Hiç İzmir'e gelesim de yoktu bu yüzden. Zaten giderken bizimkilere bayramda yokum diyordum. Ama tabii bu tatil 9 gün olunca işler değişti ister istemez. Herkes dönüyor memleketine. 9 gün orda sıkıntıdan ölürüm. Ama yine de böyle "daha yeni geldim nereye gidiyoruz yaa" kafasında olduğumdan bilet falan ayarlamadım. Dedim otogarda alırım. Millet en az bir hafta önceden almış biletini. Ben hala 1 saat önceden bulabileceğimi düşünüyorum. Bu da böyle bir rahatlık işte.

12 Eylül 2015 Cumartesi

Mutfak Masasında Geçen Bir Cumartesi


Haftasonları genelde mutlu uyanırım; içimdeki bahçede mis kokulu çiçekler ekilidir, güneş gökyüzüyle barışıktır ve tatlı bir rüzgar penceremden içeri girip tenimi okşar.
Böyle bir güne de güzel bir kahvaltı yakışır o halde der ve en şekillisinden bir tabak hazırlarım kendime. 
Zar zor bitersem de güzel bir yalnız kahvaltısı olur benim için. 

6 Eylül 2015 Pazar

Bazenler Çoğalıyor Bazen


Bazen...
Bazen her şeyi bırakıp gitmek istiyorum, bazen sonsuza kadar kalmak.Bazen sadece yalnızlığımın sesi yankılanıyor aklımın odalarında, bazen neşeli kahkahalar, binbir türlü kuş cıvıltıları. Bazen hep karanlık, bazen umut ışıklarıyla aydınlanmış oluyor her yer. Bazen herkesi, canlı olan her şeyi seviyorum tüm içtenliğimle, bazen nefret ediyorum tüm insanlıktan yine aynı içtenlikle. Bazen sadece siyahın içindeki pembeyi görebiliyorum, bazen sadece pembenin içindeki siyahı.

4 Eylül 2015 Cuma

Yolcu Yolunda Gerek


Yarın Muğla yolcusuyum. Bu yaz tatilinden hiçbir şey anlamadım yine. Ama Muğla'yı özlememe yetecek kadar uzundu. Belki tam olarak Muğla'yı değil de evimi, okulumu, arkadaşlarımı yani oradaki düzenimi özlemişimdir.

3 Eylül 2015 Perşembe

Meyve Tabağı Hazırlamayı Sevengillerden


Söz konusu mutfak olunca sunumun önemi artıyor benim için. En basitinden meyve tabağı hazırlarken bile özenirim. Sadece birileri için değil kendim için hazırlarken de aynı özeni göstermeye çalışıyorum. Zaten tek yapacağımız şey marifetimizi kullanıp meyve tabaklarını biraz şekillendirmek... Belki biraz da hayalgücü girebilir işin içine. Böylece hem lezzeti bir sanata dönüştürmüş oluruz, hem de meyveleri bu şekilde sununca daha bir iştahla yendiğine tanıklık ederiz. 

2 Eylül 2015 Çarşamba

Hoşgeldin Sonbahar, Hoşgeldin Eylül!


Yağmurlu günler, kitaplar, kahve fincanları, bardak altlıkları, battaniyeler, hırkalar, uzun geceler…
Hoşgeldiniz! 

1 Eylül 2015 Salı

Gezgin Gözüyle: İzmir Mask Müzesi


Türkiye'nin ilk mask müzesiymiş İzmir'deki. Aynı zamanda dünyadaki 56 mask müzesinden biri. Türkiye'den ve çeşitli ülkelerden 250'nin üzerinde maska ev sahipliği yapıyor.
Neyse istatistikler bir kenara bu müzeyi bulacağımızdan hiç ümidim yoktu başta. Arıyormuş gibi yaparken gördük tabelasını. Dar uzun bir sokağın sonunda. Hani burda müze ne arar ki denilecek türden bir sokak. Zaten önünden geçmişiz hiç farketmeden. Kendi kendimize nerde bu müze yaa diye söylenirken çocuğun biri burda diyiverdi de girdik gezdik müzeyi.